Przejdź do głównej zawartości

Imogen_A

Tak jak tytuł posta głosi, pora na drugą pannę. Ta jest sygnowana.
Nie wiem nic więcej o niej, poza tym że dostałam ją z Holandii. Koleżanka mi ją przywiozła z wycieczki :D
Pora na zdjęcia. Trochę prześwietlone, bo słońce dziś pięknie świeci a ja jeszcze nie mam wprawy w robieniu zdjęć w świetle dziennym :D
Oki pora na Spam :D

Imogen w pełnej krasie, brakuje tylko białego fartuszka... Ta panna to dla mnie "Ania z Zielonego Wzgórza"


Sygnaturka, na głowie też jest sygnatura wyrzeźbiona, ale nie mogę jej uchwycić na zdjęciu...


Pannie ze starości skalp odpadł.... Klej wysechł...


Buźkę ma uroczą.


Patrzałki są zalane toną kleju....


Kapelutek jest słodki, tylko muszę go doczyścić...


Butki mają uroczą kokardkę, ale też idą do renowacji...


A tu panna jak ją firma stworzyła....


Na koniec moja mała Ania w blasku wiosennego słoneczka :D


Tyle na tą porę, lecę do pracy :D

=^-^=

Komentarze

  1. Urocza panienka :) I jaką ma ładną sukienusię! Bardzo lubię Jej imię...

    OdpowiedzUsuń
  2. Ania z Zielonego Wzgórza to odpowiednie imię dla niej! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Twoja Ania jest piękna. Ja w swojej kolekcji też mam kilkanaście lalek porcelanowych.

    OdpowiedzUsuń
  4. Ocho,dawno tu nie zaglądałam ...a tu prosze -mocno sie rozwinęłaś szyciowo.Gratuluję,ubranka są super fajne:)Mnie jeszcze urzekają plenerowe zdjęcia.Czuć już wiosnę u Ciebie.A nowa lokatorka jest bardzo urocza.Gratuluję Ci jej:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poduchy

Rozszalałam się :D Poduchy zawładnęły mną na dobre... Wieczory coraz zimniejsze,  więc dobrze jest mieć się przytulić  do czegoś miękkiego i ładnego :D
Dziś mam 4 sztuki .

Filcowe kwiatuszki

Kropelki, już tak jesiennie...

Kolorowe kwiatuszki na rozweselenie, wieki mi zajęło wyszycie tych maleństw. Uważam jednak że efekt końcowy mnie zadowolił także możecie spodziewać się większej ilości wyszywanek ;)

Falbaneczka
Na koniec zaprezentuje się Daniel, Który wyraźnie nie może pogodzić się z faktem że to już nie lato.. Zdecydowanie odmówił włożenia koszulki... Stwierdził że jest za dobrze zbudowany żeby się kryć ;)

Daniel wrócił do swojej oryginalnej fryzury. Perukę wyprostowałam ceramiczną prostownicą do włosów. Zrobiło się lekkie sianko, ale do opanowania.
Poduszek na razie styknie. Teraz muszę pomyśleć nad jakimś odzieniem nowym dla stada, bo większość siedzi na półce półnaga i zafochana...
To bywajcie ;)
=^-^=

upss...

Szukałam dziś czegoś w bezmiarze internetu...
Znalazłam swego zapomnianego bloga....
Wczoraj znalazłam swoja maleńką Blu...
Czy to znak ze mam tu powrócić?
Pomyślę nad tym, puki co działam na instagramie ;)

Rutyna

Witajcie, czas na emigracji tak szybko płynie że nawet sobie nie wyobrażacie... Prędkość światła to za wolno...   Podejrzewam że to wina? A może zasługa?? rutyny. Dzień do dnia podobny, wstać, zjeść, zakupy, obiad, praca, spać, wstać, zjeść.... itd.. Z jednej strony to dobrze, bo człowiek nie ma czasu myśleć, wymyślać i przemyślać... Jest to też rodzaj jakiejś stabilizacji. W sumie to ja nawet lubię rutynę, bo wiem czego się mogę spodziewać. Wiem jak będzie wyglądał mój dzień, oczywiście do pewnego stopnia, bo wszystkiego nie da się przewidzieć.. Lubię ten komfort "wiedzenia", to mnie trochę uspokaja. Kiedyś usłyszałam od znajomej że mam "mózgowe ADHD", właśnie przez ten chaos w mojej głowie, galopadę myśli, trylion pomysłów na ułamek sekundy rutyna mnie ratuje. Wiem co mam zrobić, wiem po co mam wstać, wiem co po czym ma nastąpić. Gdy jakimś cudem umknie mi kawałek układanki, dzień traci równowagę a razem z nim ja... Dlatego lubię rutynę i kocham swój chaos, bo ch…