Przejdź do głównej zawartości

Za dużo...

Widzę że nie ma chętnych na kotki... Szkoda... Myślałam że komuś się spodobają.... No ale cóż... Przejdźmy do tematu...

Od kilku dni walczę z meblami w moim pokoju... Problem polega na tym, Ze chciałam moim paniom zrobić trochę miejsca w mojej klitce a to niełatwe, bo pokoik nie dość że jest mały to jeszcze w kształcie litery L... Na szczęście udało mi się trochę miejsca wygospodarować :D
Sypialnię od razu zajęła Sweetie.



Na razie to tylko prowizorka, ale już obmyślam chytry plan jak by tu zrobić konkretne ściany..?
Do Sweetie prawie natychmiast dołączył Ken, od wczoraj oficjalnie są parą :D







Oczywiście nie mam nic przeciwko, w końcu są dorośli ;), ale zapowiedziałam że "bawić się" mogą jak mnie nie ma w pokoju ;P

Ale chyba powinnam zacząć od wydarzeń dnia wczorajszego, tak więc dorwałam skalpel i poprawiłam mobilność stawów moich podróbek, znaczy Felki i Nowej. Nowa już "po", Felka jeszcze nie tknięta żeby było porównanie... Rezultaty wyglądają tak:
(p.s. małoletni niech ominą tą część, będzie nago ;))





Na pierwszy ogień poszła Nowa, ją trochę skrzywdziłam, bo za mocno podcięłam plastik w paru miejscach, ale za to Felka (ta z tatuażem) wyszła już lepiej. Sweetie ma też delikatnie podcięte łapki dzięki czemu może swobodnie dotknąć twarzy dłońmi:



A także objąć się w biuście i zasłonić co trzeba ;)

Poza tym dziś jakoś nie mogłam się zebrać żeby coś napisać. Szperając po YouTube znalazłam fajną pannę, która robi cudne meble z tego co można znaleźć w domu. Pudełka po herbacie, płatkach, po chusteczkach i kubkach po jogurcie :D Oto jej adres:

http://www.youtube.com/user/MyFroggyStuff

 Jak sami zobaczycie, wykonanie większości mebli jest tak uproszczone, że chyba już prościej się nie da, no oczywiście zawsze można kupić...

Oki... Na dziś już wystarczy, miłych snów ;)

Komentarze

  1. Hmmm fajnie ma ta Sweetie:) Ja tam za bardzo nie przepadam za Kenami, są dla mnie jakby to powiedzieć zbyt "zapatrzeni w siebie":D Ja ostatnio mam manie zostawiania różnych pudełek, butelek, więc te filmiki mi się przydadzą:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Cieszę się że moje szperanie komuś się przyda. Życzę powodzenia w tworzeniu i mam nadzieję niedługo zobaczymy nowe meble Twojej Rosalii :-D

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetny pomysł z tą poprawą artykulacji, chyba się wezmę za moje panny. Na razie tylko delikatnie jedną FR podpiłowałam, żeby siadła prosto.

    OdpowiedzUsuń
  4. Tylko trzeba uważać, bo tą pierwszą trochę za mocno podcięłam i teraz ma problem z utrzymaniem rąk w ustawionej pozycji...

    OdpowiedzUsuń
  5. no no super ci wyszło teraz są prawie jak oryginalne po takiej przeróbce

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poduchy

Rozszalałam się :D Poduchy zawładnęły mną na dobre... Wieczory coraz zimniejsze,  więc dobrze jest mieć się przytulić  do czegoś miękkiego i ładnego :D
Dziś mam 4 sztuki .

Filcowe kwiatuszki

Kropelki, już tak jesiennie...

Kolorowe kwiatuszki na rozweselenie, wieki mi zajęło wyszycie tych maleństw. Uważam jednak że efekt końcowy mnie zadowolił także możecie spodziewać się większej ilości wyszywanek ;)

Falbaneczka
Na koniec zaprezentuje się Daniel, Który wyraźnie nie może pogodzić się z faktem że to już nie lato.. Zdecydowanie odmówił włożenia koszulki... Stwierdził że jest za dobrze zbudowany żeby się kryć ;)

Daniel wrócił do swojej oryginalnej fryzury. Perukę wyprostowałam ceramiczną prostownicą do włosów. Zrobiło się lekkie sianko, ale do opanowania.
Poduszek na razie styknie. Teraz muszę pomyśleć nad jakimś odzieniem nowym dla stada, bo większość siedzi na półce półnaga i zafochana...
To bywajcie ;)
=^-^=

upss...

Szukałam dziś czegoś w bezmiarze internetu...
Znalazłam swego zapomnianego bloga....
Wczoraj znalazłam swoja maleńką Blu...
Czy to znak ze mam tu powrócić?
Pomyślę nad tym, puki co działam na instagramie ;)

Rutyna

Witajcie, czas na emigracji tak szybko płynie że nawet sobie nie wyobrażacie... Prędkość światła to za wolno...   Podejrzewam że to wina? A może zasługa?? rutyny. Dzień do dnia podobny, wstać, zjeść, zakupy, obiad, praca, spać, wstać, zjeść.... itd.. Z jednej strony to dobrze, bo człowiek nie ma czasu myśleć, wymyślać i przemyślać... Jest to też rodzaj jakiejś stabilizacji. W sumie to ja nawet lubię rutynę, bo wiem czego się mogę spodziewać. Wiem jak będzie wyglądał mój dzień, oczywiście do pewnego stopnia, bo wszystkiego nie da się przewidzieć.. Lubię ten komfort "wiedzenia", to mnie trochę uspokaja. Kiedyś usłyszałam od znajomej że mam "mózgowe ADHD", właśnie przez ten chaos w mojej głowie, galopadę myśli, trylion pomysłów na ułamek sekundy rutyna mnie ratuje. Wiem co mam zrobić, wiem po co mam wstać, wiem co po czym ma nastąpić. Gdy jakimś cudem umknie mi kawałek układanki, dzień traci równowagę a razem z nim ja... Dlatego lubię rutynę i kocham swój chaos, bo ch…